وَلَا تُطِیعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِینَ ﴿١٥١﴾ الَّذِینَ یُفْسِدُونَ فِی الْأَرْضِ وَلَا یُصْلِحُونَ ﴿١٥٢﴾

و از فرمان اسراف‏گران اطاعت نكنید، «151» همانان كه در زمین فساد مى‏كنند و به اصلاح گرى نمى‏پردازند. «152»

پیامبر اسلام( صلی الله علیه و آله): در اسراف خیری نهفته نیست و در کارهای خیر اسراف نیست.

اسراف همان تجاوز از حدَ قانون آفرینش است،سر چشمه فساد اسراف است. عالم هستی یک پارچه نظم است و حتی با تضادی که گاه میان اجزای آن  دیده می شود هماهنگی فراوان دارد این نظم به سوی اهداف صالحی در جریان

وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِیرًا ﴿٢٦﴾إِنَّ الْمُبَذِّرِینَ كَانُوا إِخْوَانَ الشَّیَاطِینِ  وَكَانَ الشَّیْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا ﴿٢٧﴾اسراء

و به هیچ صورت اسراف مكن. بى‏تردید آنان كه مال خود را به صورتى گسترده بناحق هزینه مى‏كنند برادران شیاطین‏اند،و شیطان همواره نسبت به پروردگارش بسیار ناسپاس است.

وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ(اعراف،31)

بخورید و بیاشامید و اسراف نكنید ؛ زیرا خدا اسراف كنندگان را دوست ندارد.

از حدّ گذراندن هر کاری را اسراف گویند؛ اگر چه بیشتر در مورد زیاده روی در خوردن و خرج کردن به کار می رود

گویند: هارون الرشید طبیی مسیحی که مهارتش زبان زد خاص و عام بود داشت

ثُمَّ صَدَقْنَاهُمُ الْوَعْدَ فَأَنْجَیْنَاهُمْ وَمَنْ نَشَاءُ وَأَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِینَ (أنبیاء٩﴾

پس به وعده‏اى كه به آنان داده بودیم[ كه شكست براى دشمنان لجوج و پیروزى براى آنان است] وفا كردیم، و آنان و هر كه را مى‏خواستیم، نجات دادیم و متجاوزان[ از حدود حق]

را هلاك كردیم.